Sosyal beceri
Hocam mrb oğlum 2 ye gidiyor akedemik hiçbir sıkıntısı yok çocukta çok hafif derecede otizm bulguları vardı fakat şu anda sosyallik dışında iyi konuşma pragmatik vs iyi seviyede diyebiliri ki hala eegıterapi ve dil konuşma alıyor en son pisktyatri debh tanısı verdi norolojide öle fakat ben biliyorum ki debh değil okulda sorunumuz yoktu sadece sosyal değil aşkında istiyor ama çocuklar oynamıyor bununla bu aralar öğretmeni akedemik bir sıkıntı yok fakat çocuklara sarılması olmuş bir kaç kere ki evet bu aralar sarılma davranışı bizede var doğru olmadığını söylüyorum uyarıyorum bu bir iletişim değil konuşarak iletişim kurarız diyorum tmm diyor ama yapıyor sanırım okulda çocuklardan görüyor bu davranışı ergıterapide ölecdüşünüyor biz bu durumda ne yapmalıyız bir öneride bulunabilirmisiniz okulla problem yasucaz bu gidişle baya stresliyim cvp larsanız çok sevinirim
Merhaba 🌿
Öncelikle şunu söylemek isterim: Yazdıklarınızdan çocuğunuzun akademik olarak iyi gittiği, dilinin ve pragmatik becerilerinin güçlü olduğu anlaşılıyor. Bu çok kıymetli bir tablo. Şu an yaşadığınız durum daha çok sosyal sınır ve akran ilişkileri düzenleme alanına giriyor.
Sarılma davranışına bakalım.
Bu yaş grubunda bazı çocuklar:
Teması iletişim başlatma aracı olarak kullanabilir,
Akranlardan gördüğü davranışı model alabilir,
“Yakınlık kurma” ile “fiziksel temas” arasındaki farkı henüz net ayıramayabilir.
Bu durum tek başına DEHB göstergesi değildir.Aynı şekilde tek başına otizm göstergesi de değildir.
Burada mesele şu:Çocuk sosyal olmak istiyor ama uygun sosyal stratejiyi seçemiyor olabilir.
“Konuşarak iletişim kurarız” demeniz doğru ama sadece sözel uyarı genelde yeterli olmaz. Çünkü çocuk o an dürtüsel şekilde temasa yönelir. Bu nedenle:
🔹 Alternatif davranışı öğretmek gerekir.“Sarılma yerine ne yapacağız?” sorusunun net cevabı olmalı.Örneğin:– “Merhaba, benimle oynar mısın?”– “Yanına oturabilir miyim?”– El sallama– Beşlik çakma
Bunlar evde rol oyunlarıyla çalışılabilir.
🔹 Görselleştirme işe yarar.“Kişisel alan” kavramını somutlaştırmak önemli.Kol uzunluğu mesafe oyunu yapabilirsiniz.“Herkesin bir görünmez balonu var” gibi anlatımlar işe yarar.
🔹 Modelleme çalışın.Akran etkileşimini oyun içinde prova edin.Beraber küçük senaryolar kurun:“Ben arkadaşım, sen yanıma gel bakalım nasıl başlayacağız?”
🔹 Okulla iş birliği kurun.Öğretmenle aynı dili kullanın.“Dur – mesafe – konuş” gibi üç basamaklı kısa bir hatırlatma sistemi belirleyin.Herkes aynı cümleyi kullansın.
Burada önemli bir nokta daha var:Sosyal olarak kabul görmeyen çocuk, bazen teması artırarak ilişki kurmaya çalışır. Yani bu davranışın altında “istek” var, reddedilme değil.
Stresinizi anlıyorum ama tablo kriz düzeyinde görünmüyor.Bu, öğretilebilir bir sosyal beceri eksikliği gibi duruyor.
Şu an yapmanız gereken:
Yasaklamak yerine yerine koymak,
Sözel uyarıyı azaltıp prova ve rol oyununu artırmak,
Okulla davranış birliği sağlamak.
Eğer akademik alan güçlü, dil iyi ve sosyal istek varsa bu çocuk öğrenmeye açıktır.Doğru yönlendirmeyle bu davranış düzenlenebilir 🌿