Oğlum sarılmak istemiyor
Tam iki yaşında oğlum bebekliğinden beri bu durum devam ediyor. Kendiliğinden gelip sarılmıyor ben sarılınca da müsade etmiyor gitmek istiyor hemen. Daha önceleri dişlerine bakamazdım müsade etmezdim dokunmama ya da gözüne bir şey kaçsa baktırmazdı bile, geçti o durum şükür. Ama sarılmak istemiyor kesinlikle o kadar zor sarılıyorum ki o bana en son ne zaman sarıldı hatırlamıyorum bile. Çocuklara sarılıyor ama yetişkinlere asla istemiyor hele bana. Bu beni aşırı üzüyor.
425 görüntülenme
Bu durum bir anne olarak sizi çok üzmüş, bunu çok iyi anlıyorum. Sarılmak bir ebeveyn için duygusal olarak çok kıymetli. Ama burada duygusal ihtiyacımızla çocuğun gelişimsel ihtiyacını birbirinden ayırmamız gerekiyor.
İki yaş döneminde çocukların bir kısmı fiziksel teması seçici yaşayabilir. Ancak şunlar dikkat çekicidir:
Kendiliğinden gelip sarılmaması
Sarılmaya izin vermemesi
Yetişkin temasını reddetmesi
Daha önce ağız, diş, göz temasına da ciddi direnç göstermesi
Bu tablo bize iki alanı düşündürür:
1️⃣ Sosyal iletişim alanıÇocuk sosyal yakınlığı başlatmıyorsa, teması sürdürmüyorsa, özellikle anneye karşı kaçınma varsa sosyal-duygusal gelişim mutlaka değerlendirilmelidir.
2️⃣ Duyusal işlemleme alanıBazı çocuklar dokunsal hassasiyet nedeniyle sarılmayı “rahatsız edici” algılayabilir. Bu durumda temas sevgisizlik değil, duyusal zorlanmadır.
Bu tek başına “kesin otizm” demek değildir.Ama erken dönemde sosyal temasın sınırlı olması, özellikle anneyle karşılıklı duygusal alışverişin zayıf olması, otizm belirtilerinden biri olabilir.
Bu yüzden:
✔️ Bir çocuk psikiyatristi değerlendirmesi✔️ Özel eğitim uzmanı tarafından gelişimsel değerlendirme✔️ Duyusal profil değerlendirmesi
yaptırmanız çok sağlıklı olur.
Erken dönemde destek başlamak çok önemlidir. Eğer sosyal alanda eksik varsa oyun temelli sosyal etkileşim çalışmaları çok etkili olur. Eğer duyusal hassasiyet varsa duyusal bütünleme yaklaşımı ile temas toleransı artabilir.
En önemli şey şu:Bunu kişisel algılamayın. “Beni sevmiyor” değil.Eğer gelişimsel bir zorlanma varsa çocuk teması düzenleyemiyor olabilir.
Ne kadar erken değerlendirilirse o kadar hızlı yol alınır.
Bir anne olarak üzülmeniz çok doğal ama şu an yapabileceğiniz en doğru şey süreci objektif değerlendirmeye açmak olacaktır.